BUS403: مذاکرات و مدیریت درگیری

این فصل را بخوانید تا در مورد ارزها ، نرخ ارزهای خارجی و بازارهای سرمایه جهانی بیاموزید. این یک نمونه در دنیای واقعی از شرکتی است که باید با ارزهای مختلف مقابله کند. تغییرات کوچک در بازار ارزهای خارجی روزانه می تواند به میزان قابل توجهی بر هزینه و سودآوری شرکت تأثیر بگذارد. در پایان فصل ، معضلات اخلاقی را بخوانید. پاسخ های شما چه خواهد بود؟آیا توصیه می کنید که والمارت یک شرکت دریایی راه اندازی کند؟چرا و چرا نه؟

منظور ما از ارز و ارز چیست؟

اهداف یادگیری

1. منظور از ارز و ارزی را بفهمید.
2. هدف از بازار ارز را کاوش کنید.
3. درک کنید که چگونه نرخ ارز را تعیین کنید.

ارز و ارزی چیست؟

به منظور درک محیط مالی جهانی ، نحوه کار بازارهای سرمایه و تأثیر آنها بر تجارت جهانی ، ابتدا باید درک کنیم که چگونه ارزها و نرخ ارزهای خارجی کار می کنند.

به طور خلاصه ، ارز هر نوع پول در گردش عمومی در یک کشور است. ارز خارجی دقیقاً چیست؟در اصل ، ارزی پولی است که به ارز کشور دیگری یا - اکنون با یورو - گروهی از کشورها است. به عبارت ساده ، نرخ ارز به عنوان نرخی تعریف می شود که بازار یک ارز را به دیگری تبدیل می کند.

هر شرکتی که در سطح جهان فعالیت می کند باید با ارزهای خارجی سر و کار داشته باشد. این کشور باید با ارز متفاوت از ارز کشور خود به تأمین کنندگان در سایر کشورها بپردازد. کشور وطن جایی است که یک شرکت مقر آن است. این شرکت احتمالاً پرداخت می شود یا به ارز دیگری سود می بخشد و می خواهد آن را برای ارز خانگی خود مبادله کند. حتی اگر یک شرکت انتظار داشته باشد که به ارز خود پرداخت شود ، باید این خطر را ارزیابی کند که خریدار ممکن است به دلیل نوسانات ارزی نتواند مبلغ کامل را بپردازد.

اگر به خارج از کشور خود سفر کرده اید ، ممکن است بازار ارز را تجربه کرده باشید - به عنوان مثال ، وقتی سعی کردید صورتحساب هتل خود را تعیین کنید یا سعی کردید تعیین کنید که آیا یک مورد در یک کشور ارزان تر است. در حقیقت ، هنگامی که در یک فرودگاه در یک کشور دیگر فرود می آیید ، احتمالاً تابلوهایی را مشاهده می کنید که نرخ ارز خارجی را برای ارزهای اصلی نشان می دهد. این نرخ ها شامل دو شماره است: پیشنهاد و پیشنهاد. پیشنهاد (یا خرید) قیمتی است که یک بانک یا شرکت خدمات مالی مایل به خرید ارز خاص است. سؤال (یا پیشنهاد یا فروش) به قیمتی است که در آن یک بانک یا شرکت خدمات مالی مایل به فروش آن ارز است. به طور معمول ، پیشنهاد یا خرید همیشه ارزان تر از فروش است. بانک ها از این تفاوت سود می گیرند. به عنوان مثال ، تصور کنید که در تایلند در تعطیلات هستید و هیئت نرخ ارز نشان می دهد که بانک بانکوک مایل است با نرخ های زیر ارز مبادله کند (شکل زیر را ببینید). GBP به پوند انگلیس اشاره دارد. JPY به ین ژاپنی اشاره دارد. و HKD به دلار هنگ کنگ اشاره دارد ، همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است. از آنجا که چندین کشور وجود دارند که از دلار به عنوان بخشی یا کل نام خود استفاده می کنند ، این فصل به وضوح "دلار آمریکا" را بیان می کند یا هنگام مراجعه به ارز آمریکایی از دلار یا دلار استفاده می کند.

این نمودار به ما می گوید که وقتی در تایلند فرود می آیید ، می توانید از 1 دلار آمریکا برای خرید 31. 67 بات تایلندی استفاده کنید. با این حال ، هنگامی که شما تایلند را ترک می کنید و تصمیم می گیرید که نیازی به بازگشت تمام بات به ایالات متحده ندارید ، سپس بات را به دلار آمریکا تبدیل می کنید. سپس ما باید از بات بیشتر - 32. 32 مطابق با رقم قبلی استفاده کنیم - برای خرید 1 دلار آمریکا. گسترش بین این اعداد ، 0. 65 بات ، سودآوری است که این بانک برای هر دلار آمریکا خریداری و فروخته می شود. این بانک هزینه ای را پرداخت می کند زیرا این سرویس را انجام می دهد - تسهیل مبادله ارز. هنگامی که در فرودگاه قدم می زنید ، تابلوهای بیشتری را برای بانکهای مختلف با نرخ خرید و فروش متفاوت مشاهده خواهید کرد. در حالی که تفاوت ممکن است بسیار اندک باشد ، در حدود 0. 1 بات ، اگر شما یک شرکت جهانی باشید که در معاملات بزرگ ارزهای خارجی مشغول هستید ، این تعداد اضافه می شود. بر این اساس ، شرکت های جهانی احتمالاً قبل از مبادله هر ارز ، بهترین نرخ را خریداری می کنند.

هدف از بازار ارز چیست؟

بازار ارز (یا بازار FX) مکانیسمی است که در آن می توان ارزها را خریداری و فروخته کرد. یکی از مؤلفه های اصلی این مکانیسم قیمت گذاری یا به طور خاص ، نرخ خرید یا فروش ارز است. ما در این بخش تعیین نرخ ارز را با دقت بیشتری پوشش خواهیم داد ، اما ابتدا بیایید هدف از بازار FX را درک کنیم. مشاغل بین المللی چهار کاربرد اصلی از بازارهای ارزی دارند.

تبدیل ارز

شرکت ها ، سرمایه گذاران و دولت ها می خواهند بتوانند یک ارز را به دیگری تبدیل کنند. اهداف اصلی یک شرکت برای تمایل یا نیاز به تبدیل ارزها ، پرداخت یا دریافت پول برای کالاها یا خدمات است. تصور کنید که در ایالات متحده تجارت دارید که شراب را از سراسر جهان وارد می کند. شما باید شراب سازان فرانسوی را به یورو ، تأمین کنندگان شراب استرالیا خود به دلار استرالیا و تاکستان های شیلی خود در پزو بپردازید. بدیهی است که شما نمی خواهید از نظر جسمی به این ارزها دسترسی پیدا کنید. در عوض ، شما به بانک خود دستور می دهید که هرکدام از این تأمین کنندگان را در ارزهای محلی خود بپردازد. بانک شما ارزها را برای شما تبدیل می کند و حساب خود را برای معادل دلار آمریکا بر اساس نرخ ارز دقیق در زمان بورس بدهد.

پرچین ارز

یکی از بزرگترین چالش های موجود در ارز ، خطر افزایش نرخ یا کاهش در مقادیر یا جهت بیشتر از آنچه پیش بینی شده است. محافظت از ارز به تکنیک محافظت در برابر تلفات احتمالی ناشی از تغییرات منفی در نرخ ارز اشاره دارد. در صورت عدم وجود هزینه زمانی بین صورتحساب و دریافت پرداخت از مشتری ، شرکت ها از Hedging به عنوان راهی برای محافظت از خود استفاده می کنند. برعکس ، یک شرکت ممکن است مدیون یک فروشنده خارج از کشور باشد و می خواهد در برابر تغییرات در نرخ ارز که باعث افزایش میزان پرداخت می شود ، محافظت کند. به عنوان مثال ، یک فروشگاه خرده فروشی در ژاپن از ایتالیا کفش را وارد یا خریداری می کند. این شرکت ژاپنی نود روز برای پرداخت شرکت ایتالیایی فرصت دارد. برای محافظت از خود ، این شرکت ژاپنی برای مبادله پرداخت در نود روز با نرخ ارز توافق شده با بانک خود وارد قرارداد می شود. به این ترتیب ، شرکت ژاپنی در مورد مبلغی که باید پرداخت کند و خود را از استهلاک ناگهانی ین محافظت می کند. اگر ین کاهش یابد ، برای خرید همان یورو ، بیشتر از ین خواسته می شود و این معامله را گران تر می کند. با محافظت از این شرکت ، این شرکت در نرخ قفل می شود.

داوری ارز

داوری خرید و فروش همزمان و فوری ارز برای سود است. پیشرفت در فن آوری ، سیستم های معاملاتی را قادر می سازد تا اختلافات جزئی در قیمت را بدست آورند و یک معامله را انجام دهند ، همه در عرض چند ثانیه. پیش از این ، داوری توسط یک معامله گر که در یک شهر نشسته بود ، مانند نیویورک انجام می شد و قیمت ارزی را در ترمینال بلومبرگ نظارت می کرد. با توجه به اینکه ارزش یورو در هنگ کنگ ارزان تر از نیویورک است ، معامله گر می تواند یورو در هنگ کنگ بخرد و آنها را برای سود در نیویورک بفروشد. امروز ، چنین معاملات تقریباً توسط برنامه های رایانه ای پیشرفته انجام می شود. برنامه ها به طور مداوم در حال جستجو در مبادلات مختلف ، شناسایی تفاوت های احتمالی و انجام معاملات ، همه در عرض چند ثانیه هستند.

گمانه زنی ارز

گمانه زنی ها به عمل خرید و فروش ارز با این انتظار که ارزش تغییر کند و منجر به سود شود ، اشاره دارد. چنین تغییراتی ممکن است فوراً یا طی یک دوره زمانی اتفاق بیفتد.

سرمایه گذاری های پرخطر و سوداگرانه توسط شرکت های غیر مالی این روزها کمتر از آنچه که اخبار فعلی نشان می دهد ، کمتر رایج است. در حالی که شرکت ها می توانند در هر چهار کاربرد مورد بحث در این بخش شرکت کنند ، بسیاری از شرکت ها طی این سالها مشخص کرده اند که داوری و گمانه زنی ها بسیار خطرناک هستند و مطابق با استراتژی های اصلی خود نیستند. در اصل ، این شرکت ها مشخص کرده اند که ضرر به دلیل سرمایه گذاری های پرخطر یا سوداگرانه برای شرکت های خود شرم آور و نامناسب خواهد بود.

نحوه تعیین نرخ ارز را درک کنید

نحوه نقل قول ارز

روش های مختلفی برای نقل قول ارز وجود دارد ، اما بیایید آن را ساده نگه داریم. به طور کلی ، وقتی ارزها را نقل می کنیم ، ما نشان می دهیم که برای خرید ارز دیگر چه مقدار از ارز لازم است. این نقل قول به دو مؤلفه نیاز دارد: ارز پایه و ارز نقل شده. ارز نقل شده ارز است که ارز دیگری با آن خریداری می شود. در یک نقل قول نرخ ارز ، ارز نقل شده به طور معمول شمارنده است. ارز پایه ارز است که با یک ارز دیگر خریداری می شود و در مخرج ذکر شده است. به عنوان مثال ، اگر ما تعداد دلار هنگ کنگ مورد نیاز برای خرید 1 دلار آمریکا را نقل می کنیم ، آنگاه HKD 8 / USD 1 را یادداشت می کنیم (توجه داشته باشید که 8 در این مثال میانگین نرخ ارز کلی را منعکس می کند.) در این حالت ، هنگدلار کنگ ارز نقل شده است و در شمارنده ذکر شده است. دلار آمریکا ارز پایه است و در مخرج ذکر شده است. ما این نقل قول را به عنوان "8 دلار هنگ کنگ برای خرید 1 دلار آمریکا" خوانده ایم. اگر هنگام بررسی نرخ مبادله گیج می شوید ، ارز را که می خواهید بخرید یا بفروشید ، بخاطر بسپارید. اگر می خواهید 1 دلار آمریکا بفروشید ، می توانید با استفاده از مثال در این بند ، 8 دلار هنگ کنگ خریداری کنید.

نقل قول مستقیم ارز و نقل قول ارز غیرمستقیم

علاوه بر این ، دو روش - شرایط آمریکایی و شرایط اروپایی - برای ذکر پایگاه و ارز نقل شده وجود دارد. این دو روش ، که به عنوان نقل قول های مستقیم و غیرمستقیم نیز شناخته می شوند ، بر اساس هر نقطه مرجع برعکس هستند. بیایید درک کنیم که این دقیقاً به چه معنی است.

اصطلاحات آمریکایی ، که به عنوان اصطلاحات ایالات متحده نیز شناخته می شود ، از دیدگاه شخصی در ایالات متحده است. در این رویکرد ، نرخ ارز خارجی از نظر میزان مبادله دلار آمریکا برای یک واحد از ارز دیگر بیان می شود (ارز غیر آمریکایی ارز پایه است). به عنوان مثال ، یک نقل قول دلار از نظر آمریکایی USD/GP ($/£) برابر با 1. 56 است. این خوانده شده به عنوان "1. 56 دلار آمریکا برای خرید 1 پوند استرلینگ مورد نیاز است. به این یک نقل قول مستقیم نیز گفته می شود ، که قیمت ارز داخلی یک واحد ارز خارجی را بیان می کند. اگر به طور منطقی در مورد این فکر می کنید ، شغلی که نیاز به خرید ارز خارجی دارد باید بداند که برای خرید یک واحد از ارز خارجی ، باید چند دلار آمریکا فروخته شود. در یک نقل قول مستقیم ، ارز داخلی یک مبلغ متغیر است و ارز خارجی در یک واحد ثابت می شود.

در مقابل ، شرایط اروپایی رویکرد دیگر برای نقل قول نرخ است. در این رویکرد ، نرخ ارز خارجی از نظر میزان مبادله واحد ارز برای دلار آمریکا بیان می شود (دلار آمریکا ارز پایه است). به عنوان مثال ، نقل قول پوند دلار از نظر اروپایی 0. 64 پوند/1 دلار (£/1 دلار آمریکا) است. در حالی که این یک نقل قول مستقیم برای کسی در اروپا است ، اما یک نقل قول غیرمستقیم در ایالات متحده است. نقل قول غیرمستقیم قیمت ارز داخلی را از نظر ارز خارجی بیان می کند. در یک نقل قول غیرمستقیم ، ارز خارجی یک مبلغ متغیر است و ارز داخلی در یک واحد ثابت می شود.

یک نقل قول مستقیم و غیرمستقیم به سادگی نقل قول های معکوس از یکدیگر هستند. اگر یکی از آنها را دارید ، می توانید به راحتی دیگری را با استفاده از این فرمول ساده محاسبه کنید: نقل قول مستقیم = 1 / نقل قول غیرمستقیم.

برای نشان دادن ، بیایید از مثال پوند دلار خود استفاده کنیم. نقل قول مستقیم 1. 56 دلار آمریکا = 1/0. 64 £ (نقل قول غیرمستقیم) است. این را می توان به عنوان 1 تقسیم شده با 0. 64 برابر برابر با 1. 56.

در این مثال ، نقل قول ارز مستقیم به عنوان $/£ = 1. 56 نوشته شده است.

در حالی که شما محاسبات را انجام می دهید ، مهم است که پیگیری کنید که کدام ارز در شماره ساز است و در مخرج قرار دارد ، یا ممکن است در پایان به بیان نقل قول به عقب برسید. نقل قول مستقیم نرخ خرید ارز است. در این مثال ، برای خرید پوند انگلیس به 1. 56 دلار آمریکا نیاز دارید.

نکته: بسیاری از متخصصان مشاغل بین المللی در مورد مشاغل خود تجربه می شوند و در صورت مخلوط کردن بین ارزها قادر به اصلاح خود هستند. برای نشان دادن استفاده از نمونه ای که قبلاً ذکر شد ، حرفه ای جهانی فصلی می داند که پوند انگلیس از نظر تاریخی از ارزش دلار آمریکا بالاتر است. این بدان معنی است که خرید یک پوند بیش از روش دیگر دلار آمریکا بیشتر است. وقتی می گوییم "ارزش بالاتر" است ، منظور ما این است که ارزش پوند انگلیس بیشتر دلار آمریکا را خریداری می کند. با استفاده از این منطق ، می توانیم نتیجه بگیریم که 1. 56 دلار آمریکا برای خرید 1 پوند انگلیس مورد نیاز است. ما به عنوان یک بازرگان بین المللی ، ما به طور غریزی می دانیم که نمی تواند کمتر باشد - یعنی فقط 0. 64 دلار آمریکا برای خرید پوند انگلیس. این بدان معنی است که ارزش دلار از نظر ارزش بالاتر بود. در حالی که ارزهای عمده در ارزش نسبت به یکدیگر به میزان قابل توجهی تغییر کرده اند ، اما در مدت زمان طولانی تمایل به این اتفاق می افتد. در نتیجه ، این خودآزمایی یک روش مناسب برای استفاده از منطق برای پیگیری نرخ ارز دشوار است. این بهترین کار با ارزهای اصلی است که در مقابل دیگران نوسان زیادی ندارد.

یک نکته جانبی مفید: معامله گران همیشه ارز پایه را به عنوان اولین ارز در یک جفت ارز ذکر می کنند. به عنوان مثال بیایید فرض کنیم که 85 ین ژاپنی برای خرید 1 دلار آمریکا طول می کشد. یک معامله گر ارز این موضوع را به شرح زیر یادداشت می کند: 1 USD / JPY 85. این نقل قول نشان می دهد که ارز پایه دلار آمریکا است و 85 ین برای خرید دلار لازم است. به این یک نقل قول مستقیم نیز گفته می شود ، اگرچه معامله گران FX احتمالاً آن را به جای نرخ مستقیم ، آن را نرخ آمریکایی می نامند. این می تواند گیج کننده باشد ، اما سعی کنید منطق این ارز را که می فروشید و کدام یک را به وضوح در ذهن خود خریداری می کنید ، حفظ کنید و این نقل قول را به عنوان جملات کامل بگویید تا بتوانید ارزها را پیگیری کنید.

این روزها ، شما می توانید به راحتی از اینترنت برای دسترسی به نقل قول های به روز در همه ارزها استفاده کنید ، اگرچه قابل اطمینان ترین سایت ها همچنان وال استریت ژورنال ، Financial Times یا هر وب سایت یک موسسه مالی قابل اعتماد هستند.

نرخ نقطه

نرخ ارز مورد بحث در این فصل نرخ های نقطه ای است - نرخ ارز که با تحویل ارز معامله شده نیاز به تسویه فوری دارند."فوری" معمولاً طی دو روز کاری به معنای آن است ، اما این به معنای مبادله "در محل" ارزها است ، از این رو مدت زمان نقطه نقطه است. نرخ ارز نقطه نرخ ارز است که در یک لحظه خاص توسط خریدار و فروشنده ارز معامله می شود. وقتی ارز خارجی خود را در یک بانک یا در American Express می خریم و می فروشیم ، این نرخ برای روز است. با این حال ، برای معامله گران ارز ، این نقطه می تواند در طول روز معاملات حتی با کسری کوچک تغییر کند.

برای نشان دادن ، فرض کنید که برای یک شرکت پوشاک در ایالات متحده کار می کنید و می خواهید پیراهن هایی را از مالزی یا اندونزی خریداری کنید. پیراهن ها دقیقاً یکسان هستند. فقط قیمت متفاوت است.(در حال حاضر ، حمل و نقل و هرگونه مالیات را نادیده بگیرید). فرض کنید که از نرخ نقطه استفاده می کنید و در حال پرداخت فوری هستید. خطر افزایش یا کاهش ارزش ارز وجود ندارد.

ارز در مالزی Ringgit مالزی است که به طور خلاصه Myr است. تأمین کننده در کوالالامپور به شما نقل قول می کند - می توانید هر پیراهن را برای MYR 35 خریداری کنید. بیایید از نرخ ارز MYR 3. 13 / 1 USD استفاده کنیم.

ارز اندونزی روپیه است که به عنوان RP به اختصار است. تأمین کننده در جاکارتا به شما نقل قول می کند که نشان می دهد می توانید هر پیراهن را برای 70،000 RP خریداری کنید. از نرخ ارز نقطه 8،960 RP / 1 USD استفاده کنید.

به راحتی می توان فرض کرد که شرکت اندونزی گرانتر است ، اما با دقت بیشتری به نظر می رسد. شما می توانید قیمت یک پیراهن را به دلار آمریکا محاسبه کنید تا مقایسه ای انجام شود: برای مالزی: MYR 35 / MYR 3. 13 = 11. 18 دلار برای اندونزی: RP 70،000 / RP 8،960 = USD 7. 81

اندونزی تأمین کننده ارزان تر پیراهن های ما بر اساس نرخ ارز نقطه است.

نرخ متقاطع

یک اصطلاح دیگر وجود دارد که در مورد بازار Spot اعمال می شود - نرخ متقاطع. این نرخ ارز بین دو ارز است که هیچکدام از آنها ارز رسمی در کشوری نیست که در آن نقل قول ارائه می شود. به عنوان مثال ، اگر نرخ ارز بین یورو و ین توسط یک بانک آمریکایی در خاک ایالات متحده نقل شود ، نرخ آن یک نرخ متقاطع خواهد بود.

متداول ترین جفت ارزهای متقابل یورو/GBP ، EUR/CHF و EUR/JPY است. این جفت ارز امکانات معاملاتی را در بازار ارز گسترش می دهد اما کمتر از جفت هایی که شامل دلار آمریکا می شوند ، کمتر معامله می شوند که به دلیل درجه بالای نقدینگی آنها "رشته ها" نامیده می شوند. رشته های اصلی EUR/USD ، GBP/USD ، USD/JPY ، USD/CAD (دلار کانادا) ، USD/CHF (SWISS FRANC) و USD/AUD (دلار استرالیا) هستند. علیرغم تغییر در سیستم پولی بین المللی و گسترش بازارهای سرمایه ، بازار ارز واقعاً بازار دلار و غیرقانونی است. دلار هنوز هم ارز ذخیره بانکهای مرکزی جهان است. جدول 7. 1 "نرخ صلیب ارزی" شامل برخی از نرخ های صلیب ارز بین ارزهای اصلی است. به عنوان مثال ، می توانیم ببینیم که نرخ جفت ارز ارز EUR/GBP 1. 1956 است. این خوانده شده به عنوان "1. 1956 یورو برای خرید یک پوند انگلیس" طول می کشد. مثال دیگر نرخ EUR/JPY است که 0. 00901 است. با این حال ، یک معامله گر فصلی نمی گوید که برای خرید 1 ین ژاپنی 0. 00901 یورو طول می کشد. او به طور غریزی می داند که جفت ارز را به عنوان نرخ JPY/EUR یا - به طور خاص تر - نقل می کند که برای خرید 1 یورو 111. 088 ین طول می کشد. جدول 7. 1 نرخ صلیب ارز

نرخ رو به جلو

نرخ ارز رو به جلو نرخ ارز است که در آن یک خریدار و یک فروشنده موافقت می کنند که در آینده در برخی از تاریخ ها ارز را معامله کنند. نرخ های رو به جلو واقعاً بازتابی از انتظار بازار از نرخ نقطه آینده برای ارز است. بازار رو به جلو بازار ارز برای معاملات با نرخ رو به جلو است. در بازارهای رو به جلو ، ارز خارجی همیشه در برابر دلار آمریکا نقل می شود. این بدان معنی است که قیمت گذاری از نظر تعداد دلار آمریکا برای خرید یک واحد از ارز دیگر انجام می شود. همه ارزها در بازار رو به جلو معامله نمی شوند ، زیرا این امر به تقاضا در بازارهای مالی بین المللی بستگی دارد. بزرگان به طور معمول در بازار رو به جلو معامله می شوند.

به عنوان مثال ، اگر یک شرکت آمریکایی تصمیم به خرید تلفنهای همراه از چین با پرداخت در نود روز داشته باشد ، می تواند به بازار رو به جلو دسترسی پیدا کند تا وارد یک قرارداد رو به جلو شود تا در آینده برای پرداخت آن قفل شود. این امر باعث می شود كه شركت آمریكا از خود در برابر استهلاک دلار آمریکا محافظت كند كه برای خرید یك یوان چینی به دلار بیشتری نیاز دارد. قرارداد رو به جلو قراردادی است که نیاز به مبادله مبلغ توافق شده ارز در تاریخ توافق شده و نرخ ارز خاص دارد. بیشتر قراردادهای رو به جلو تاریخ های ثابت در 30 ، 90 یا 180 روز دارند. قراردادهای پیش رو سفارشی را می توان از اکثر شرکتهای مالی خریداری کرد. قراردادهای رو به جلو ، مبادلات ارزی ، گزینه ها و معاملات آینده همگی متعلق به گروهی از ابزارهای مالی به نام مشتقات است. در وسیع ترین تعریف این اصطلاح ، مشتقات ابزارهای مالی هستند که ارزش اساسی آنها ناشی از (ناشی از) سایر ابزارها یا کالاهای مالی است - در این مورد ، یک ارز دیگر.

مبادله ، گزینه ها و آینده

مبادله ها ، گزینه ها و معاملات آتی سه ابزار ارز اضافی است که در بازار رو به جلو استفاده می شود.

مبادله ارز یک خرید و فروش همزمان برای دو تاریخ مختلف است. به عنوان مثال ، یک شرکت رایانه آمریکایی مؤلفه های (واردات) را از چین خریداری می کند. این شرکت امروز باید تأمین کننده خود را در Renminbi بپردازد. در همین زمان ، رایانه آمریکایی انتظار دارد که در نود روز RMB را برای نت بوک های خود که در چین فروخته می شود ، دریافت کند. شرکت آمریکایی وارد دو معاملات می شود. اول ، این دلار آمریکا را مبادله می کند و امروز یوان Renminbi را خریداری می کند تا بتواند تأمین کننده خود را بپردازد. دوم ، همزمان برای فروش یوان و خرید دلار با نرخ رو به جلو ، به یک قرارداد رو به جلو وارد می شود. با ورود به هر دو معاملات ، این شرکت قادر است با قفل کردن قیمت هر دو ، ریسک نرخ ارز خود را کاهش دهد. گزینه های ارزی گزینه یا حق - اما نه تعهد - مبادله مبلغ خاص ارز در تاریخ آینده خاص و با نرخ توافق خاص است. از آنجا که یک گزینه ارزی یک حق است اما یک الزام نیست ، طرفین در یک گزینه مجبور نیستند در صورت عدم انتخاب ، ارز را مبادله کنند. این به عنوان عدم استفاده از گزینه گفته می شود.

قراردادهای آینده ارز قراردادهایی هستند که نیاز به مبادله مبلغ خاص ارز در تاریخ آینده خاص و با نرخ ارز خاص دارند. قراردادهای آتی شبیه به قراردادهای پیش رو هستند اما یکسان نیستند.

اصطلاحات مبادله شده و استاندارد

قراردادهای آتی به طور فعال در مبادلات معامله می شوند و شرایط استاندارد می شود. در نتیجه ، قراردادهای آتی دارای خانه های پاکسازی هستند که معاملات را تضمین می کنند ، و به طور قابل توجهی هرگونه خطر پیش فرض توسط هر یک از طرفین را کاهش می دهد. قراردادهای رو به جلو قراردادهای خصوصی بین دو طرف هستند و استاندارد نیستند. در نتیجه ، طرفین خطر بیشتری برای پیش فرض در قرارداد دارند.

تسویه حساب و تحویل

حل و فصل یک قرارداد رو به جلو در پایان قرارداد اتفاق می افتد. قراردادهای آتی روزانه به بازار مشخص می شوند ، به این معنی که تغییرات روزانه روز به روز تا پایان قرارداد حل و فصل می شوند. علاوه بر این ، حل و فصل یک قرارداد آتی می تواند در طیف وسیعی از تاریخ ها رخ دهد. از طرف دیگر ، قراردادهای رو به جلو فقط یک تاریخ تسویه حساب در پایان قرارداد دارند.

بلوغ

قراردادهای آتی اغلب توسط دلالان به کار می روند ، که در جهت حرکت قیمت یک ارز شرط می بندند. در نتیجه ، قراردادهای آتی معمولاً قبل از بلوغ بسته می شوند و تحویل معمولاً هرگز اتفاق نمی افتد. از طرف دیگر ، قراردادهای رو به جلو بیشتر توسط شرکت ها ، موسسات یا پرچمانی که می خواهند نوسانات قیمت ارز را در آینده از بین ببرند ، استفاده می شود و معمولاً تحویل ارز انجام می شود.

شرکت ها به طور معمول از این ابزارها برای مدیریت قرار گرفتن در معرض ریسک ارز استفاده می کنند. یکی از عوامل پیچیده برای شرکت ها هنگام فعالیت در کشورهایی که محدود یا کنترل تبدیل ارز را محدود یا کنترل می کنند ، رخ می دهد. برخی از کشورها سود (ارز) را محدود می کنند که یک شرکت می تواند از یک کشور خارج شود. در نتیجه ، بسیاری از شرکت ها به Countertrade متوسل می شوند ، جایی که شرکت ها کالاها و خدمات را برای سایر کالاها و خدمات و پول های واقعی تجارت می کنند.

چالش برای شرکت ها فعالیت در یک سیستم جهانی است که کارآمد نیست. بازارهای ارز نه تنها توسط عوامل بازار ، تورم ، نرخ بهره و روانشناسی بازار بلکه از همه مهمتر - با سیاست و مداخله دولت تحت تأثیر قرار می گیرند. بسیاری از شرکت ها تولید و عملیات خود را به مکان های خارج از کشور منتقل می کنند تا در برابر خطرات پیش بینی نشده ارز و دور زدن موانع تجاری مدیریت کنند. برای شرکت ها مهم است که به طور فعال بازارهایی را که در سراسر جهان فعالیت می کنند نظارت کنند.