بودجه یخ زده ایران: واقعاً چقدر در آنجا وجود دارد و چگونه از آنها استفاده می شود؟

نادر حبیبی برای هر شرکت یا سازمانی که از این مقاله بهره مند شود ، برای آن کار نمی کند ، مشورت می کند ، یا بودجه خود را دریافت می کند ، و فراتر از انتصاب دانشگاهی آنها هیچ وابستگی مربوطه را فاش نکرده است.

شرکای

دانشگاه براندیس به عنوان عضو مکالمه ایالات متحده بودجه تأمین می کند.

ارزش و انتشار برنامه ریزی شده دارایی های خارجی یخ زده ایران به مباحث سیاسی داغ در پایتخت های تهران و غربی تبدیل شده است.

به نظر می رسد تعداد کمی از ناظران تصور روشنی دارند که در نتیجه معامله هسته ای چه مقدار منتشر می شود و به نظر می رسد انگیزه های سیاسی یک نوع یا دیگری در پشت برآوردهای مختلف قرار دارد.

حساب های متضاد

در داخل ایران ، از زمان اعلام قرارداد تاریخی هسته ای با غرب در 14 ژوئیه ، چندین بیانیه متناقض در مورد حجم کل این وجوه وجود داشته است.

تخمین ها در هر نقطه از 20 میلیارد دلار تا 180 میلیارد دلار است. ارقام بزرگتر به طور کلی از منتقدان محافظه کارانه دولت در پارلمان ناشی می شود. از طرف دیگر ، مقامات دولتی روحانی به طور کلی تخمین های کمتری را ارائه داده اند.

در غرب ، سؤالاتی در مورد ارزش کل این صندوق ها مطرح شده است ، اما همچنین در مورد آنچه ایران ممکن است با آنها انجام دهد.

رئیس جمهور باراک اوباما در ابتدا تخمین تقریبی 100 میلیارد دلار را ارائه داد. اخیراً ، او آن را به نصف ، بین 50 تا 60 میلیارد دلار کاهش داد.

مخالفان تخمین های مشابه یا بزرگتر را ذکر کرده اند زیرا ابراز نگرانی کردند که این پول یک هدیه بزرگ و غیرقابل تحمل به ایران را نشان می دهد که برای حمایت از جنگهای پروکسی خود در خاورمیانه استفاده می شود. آنها به عبارت دیگر استدلال كرده اند كه در نتیجه احتمالاً ایران در عراق ، لبنان و سوریه جسورانه تر خواهد شد و برای آمریكا و متحدانش دچار دردسر بیشتری می شود.

واقعاً چقدر آنجاست؟

نمونه کارها از دارایی های خارجی ایران متنوع است ، و بخشی که در نتیجه تحریم های اقتصادی غربی و بین المللی منجمد شده است در بین چندین کشور گسترش یافته و از زمان های مختلف خبری است. تاریخ یخبندان برای برخی از انقلاب اسلامی در سال 1979 باز می گردد.

تخمین های متناقض در مورد ارزش دارایی های آزاد شده در طی یک سال از اجرای معامله تا حدودی به این دلیل است که انواع مختلفی از دارایی ها وجود دارد: برخی از آنها بازیابی بسیار آسان خواهد بود ، در حالی که برخی دیگر احتمالاً گره خورده اند. جزئیات تیره است.

به طور کلی ، ارزش کلیه دارایی های ایرانی مسدود شده از سال 1979 به احتمال زیاد از 100 میلیارد دلار فراتر می رود. با این حال ، دارایی هایی که پس از توافق فعلی آزاد می شوند ، مواردی هستند که اخیراً به دلیل برنامه هسته ای ایران مسدود شده اند. اینها تنها بخشی از کل دارایی های یخ زده ایران را نشان می دهد و احتمالاً هیچ یک از آنها را در ایالات متحده نمی گنجد.

در داخل ایران ، چهره های متضاد منجر به انتقاد شدید شده است و باعث شده است که بانک مرکزی ایران (ICB) اطلاعات دقیق تری (بیشتر در مصاحبه ها به جای گزارش های رسمی) در مورد ارزش و ترکیب آنها منتشر کند.

دقیق ترین و جامع ترین حساب توسط معاون مدیر مدیریت ارز ICB ، Gholamali Kamyab ارائه شده است (جدول زیر را ببینید). وی ارزش کل دارایی های خارجی ایران را که در نتیجه تحریم های اخیر با 89. 6 میلیارد دلار مسدود شده است ، تخمین زده است ، به استثنای کسانی که در ایالات متحده هستند که وضعیت آنها در نتیجه توافق تغییر نخواهد کرد.

تجزیه دارایی های خارجی یخ زده ایران. مدیر دانشیار بانک مرکزی ایران.، نویسنده ارائه شده است

در مورد دارایی های مالی و فیزیکی در ایالات متحده ، که بیشتر در طی چند سال از انقلاب اسلامی یخ زده است ، آنها در ابتدا 12 میلیارد دلار (آخرین مورد در جدول) بودند ، اما از آنجا که بیش از 30 سال است که علاقه خود را جمع می کنند ،مقدار فعلی به طور قابل توجهی بالاتر است. با نرخ محافظه کارانه بازده 3 ٪ در سال ، ارزش فعلی این سبد 12 میلیارد دلاری پس از 35 سال بیش از 33 میلیارد دلار خواهد بود.

در حقیقت ، بیشتر دارایی های خارجی ایران در نتیجه انتقال کشور از بانکهای اروپایی به چین و سایر کشورهای آسیایی بین سالهای 2006 تا 2011 در انتظار تحریم های مالی در آسیا است.

به عنوان مثال ، بخش بزرگی از دارایی های ایران در چین به عنوان وثیقه برای چندین سرمایه گذاری چینی در ایران در بانک های چینی واریز می شود (مورد سه در جدول). دیگران در نمونه کارها دارایی خارجی وزارت نفت ایران قفل شده اند (مورد چهارم).

کاماماب و چندین مقام دیگر دولتی روحانی در هفته های اخیر استدلال کرده اند که فقط موارد اول و دوم این جدول احتمالاً در نتیجه توافق هسته ای برای استفاده در کوتاه مدت در دسترس هستند.

این موارد فقط به 29 میلیارد دلار اضافه می شود. بقیه ممکن است به دلیل اختلافات حقوقی و تنش های مداوم بین ایران و ایالات متحده در مورد سایر موضوعات مسدود شده باشند.

قرار دادن مبالغ در متن

به منظور درک چگونگی انتشار این دارایی 29 میلیارد دلاری یخ زده بر رفتار داخلی و بین المللی ایران تأثیر می گذارد ، اجازه دهید آن را با درآمد صادرات نفت ایران مقایسه کنیم.

با تشکر از رکورد بالا قیمت نفت در آن زمان ، براساس آمار اوپک ، ارزش صادرات نفت ایران در سال 2011 به اوج 114. 7 میلیارد دلار رسید.

تحریم های نفت غربی ، که در نیمه دوم سال 2012 به مرحله اجرا درآمد ، باعث کاهش قابل توجهی در حجم صادرات روزانه ایران شد و در نتیجه درآمد خام در سال 2013 به 62 میلیارد دلار و 54 میلیارد دلار در سال 2014 کاهش یافت.

حتی اگر امسال تحریم ها برداشته شود و ایران بتواند روغن بیشتری را پمپ کند ، بعید است که به دلیل ادامه رکود در قیمت نفت ، درآمد صادرات خود را زیاد کند. براساس پیش بینی قیمت نفت مدیریت انرژی ایالات متحده و افزایش مورد انتظار حجم صادرات نفت ایران پس از تحریم ها ، درآمد صادرات نفت این کشور در امسال 40 تا 50 میلیارد دلار خواهد بود و شاید در سال 2016 20 ٪ بالاتر باشد.

در این نور ، 29 میلیارد دلار بودجه منتشر شده به این مقدار نیست و تنها نیمی از درآمد فعلی صادرات نفت ایران را نشان می دهد. ایران همچنین درآمد صادرات غیر نفتی قابل توجهی را معادل حدود 15 ٪ تا 25 ٪ از درآمد نفت در یک سال متوسط دریافت می کند.

همچنین هیچ چیز ارزش ندارد که ایران پس از برداشتن تحریم ها ، حجم زیادی از سرمایه گذاری های خارجی را به خود جلب کند. این مبلغ احتمالاً چندین برابر بیشتر از ارزش وجوه آزاد شده خواهد بود. عجله مأموریت های دیپلماتیک و تجاری اروپایی به ایران از زمان توافق با این توافق نامه به سیگنال ها توافق شد که چقدر مشتاق بازگشت به کشور هستند. آنها با سرمایه گذاران آسیا ، ترکیه و امارات متحده عربی رقابت خواهند کرد که به محض برداشتن تحریم ها نیز به طور فعال در حال آماده سازی مجدد در بازار ایران هستند.

فرانسوی ها مشتاق بازگشت به تجارت در تهران هستند. در اینجا ، وزیر امور خارجه فرانسه ، لورن فابیوس ، سمت چپ ، با حسن روحانی رئیس جمهور ایران دیدار می کند. رویترز

ایران با این بودجه چه خواهد کرد؟

مهمترین سؤال برای سیاست گذاران ایالات متحده و عموم مردم این است که ایران چگونه قصد دارد پول نقد خود را پس بگیرد. چقدر در صورت هزینه برای اسلحه و منابع اقتصادی برای متحدین ایران در منطقه ، مانند رژیم حاکم در سوریه و حزب الله در لبنان هزینه خواهد شد؟

شواهدی وجود دارد که نشان می دهد ایران به دلیل پایین آمدن درآمدهای نفتی و تحریم های اقتصادی ، باید حمایت مالی و نظامی خود را از متحدان خاورمیانه خود در سال 2014 کاهش دهد. بنابراین این احتمال وجود دارد که انتشار دارایی های یخ زده و بهبود درآمدهای صادرات نفت ، ایران را قادر می سازد تا کمک های مالی بیشتری به آنها ارائه دهد.

با این حال ، در عین حال ، دولت با فشار سیاسی شدیدی روبرو است تا بیشتر این منابع اضافی را به نیازهای داخلی اختصاص دهد. پس از سه سال تحریم های شدید ، اقتصاد برای حمایت مالی از ایجاد شغل گرسنه است.

این مشکلات اقتصادی منجر به افزایش نارضایتی عمومی از حمایت دولت از حزب الله ، فلسطینی ها و رژیم اسد در سوریه شده است. برای مهار این نارضایتی ، دولت احتمالاً نشان خواهد داد كه خود ایرانیان بیشتر دستاوردهای اقتصادی را از توافق هسته ای تجربه می كنند.

همچنین انتظار می رود ایران از بخشی از وجوه خود برای دو فعالیت دیگر استفاده کند که باعث کاهش بیشتر میزان موجود برای اهداف سیاست خارجی خود در خاورمیانه خواهد شد.

اول ، صنعت نفت و گاز ایران از کمبود بزرگ سرمایه گذاری رنج می برد و برای جایگزینی ماشین های پیری و فناوری های به روزرسانی نیاز به تزریق قابل توجهی از پول نقد دارد.

دوم ، احتمالاً ایران برخی از صندوق های آزاد شده در حساب های خارجی را به عنوان یک اقدام اعتماد به نفس حفظ می کند. سریع پس گرفتن تمام وجوه سیگنالی را ارسال می کند که ایران در مورد دوام توافق هسته ای اطمینان ندارد و می خواهد پول خود را در آماده سازی برای تحریم های جدید بازگرداند. از این رو ایران توجه خواهد کرد که در صورت استفاده از همه وجوه آزاد شده به سرعت ، رفتار خود را تفسیر می کند.

حزب الله ، متحد ایران در لبنان ، بعید است که در نتیجه توافق هسته ای بودجه اضافی دریافت کند. رویترز

تخمین های مختلف حاکی از آن است که در سالهای اخیر ، ارزش منابعی که ایران برای حمایت از پروکسی ها و متحدین خود در خاورمیانه هزینه کرده است ، تقریباً 10 میلیارد دلار است. من استدلال می کنم که بعید است که ایران بیش از 10 میلیارد دلار بودجه اضافی را به این پروکسی ها اختصاص دهد.

علاوه بر این ، حتی اگر فرض کنیم که ایران نیمی از بودجه آزاد شده (حداکثر 14. 5 میلیارد دلار) را برای حمایت از متحدین شیعه خود در عراق ، سوریه و لبنان اختصاص می دهد ، این هیچ تطبیقی برای منابع مالی نخواهد بود که عربستان سعودی و سایر شورای همکاری های خلیج فارسکشورها می توانند به مخالفان ایران ارائه دهند.

از زمان قیام بهار عربی سال 2011 ، عربستان سعودی تمایل به مقابله با ایران را در هر درگیری پروکسی با ده ها میلیارد دلار حمایت مالی و نظامی نشان داده است.

در نتیجه ، بعید به نظر می رسد که منابع اضافی ایران قادر به ایجاد پیروزی تعیین کننده برای هر یک از پروکسی های خود باشد. آنچه این منابع در بهترین حالت می توانند به دست آورند ، جلوگیری از شکست متحدین ایران و کمک به آنها در تحمل طولانی تر در درگیری های مداوم است.