هند و غیره در مقابل ایالات متحده: میگو-لاک پشت

پرونده ای که توسط هند، مالزی، پاکستان و تایلند علیه ایالات متحده مطرح شده است. گزارش های استیناف و هیئت در سال 1998 به تصویب رسید.

. ما تصمیم نگرفته ایم که کشورهای مستقلی که عضو سازمان تجارت جهانی هستند، نتوانند اقدامات مؤثری برای حفاظت از گونه های در معرض خطر، مانند لاک پشت های دریایی اتخاذ کنند. واضح است که آنها می توانند و باید..

نکته: اگر نمی توانید ستون سمت راست را به درستی چاپ کنید، چاپگر را روی landscape قرار دهید

ایالات متحده ممنوعیت واردات برخی از میگو و محصولات میگو

پرونده شماره 58 (و 61) WTO. حکم مصوب 6 نوامبر 1998

هفت گونه از لاک پشت های دریایی تا به امروز شناسایی شده است. آنها در سراسر جهان در مناطق نیمه گرمسیری و گرمسیری توزیع شده اند. آنها زندگی خود را در دریا می گذرانند، جایی که بین مکان های جستجو و لانه سازی خود مهاجرت می کنند.

لاک پشت های دریایی به طور مستقیم تحت تأثیر فعالیت های انسانی قرار گرفته اند (گوشت، پوسته و تخم آنها مورد بهره برداری قرار گرفته است) یا به طور غیرمستقیم (گرفتن اتفاقی در ماهیگیری، تخریب زیستگاه آنها، آلودگی اقیانوس ها).

در اوایل سال 1997، هند، مالزی، پاکستان و تایلند شکایت مشترکی را علیه ممنوعیت اعمال شده توسط ایالات متحده بر واردات برخی از میگو و محصولات میگو ارائه کردند. حفاظت از لاک پشت های دریایی در قلب این ممنوعیت قرار داشت.

قانون گونه های در خطر انقراض ایالات متحده در سال 1973، پنج گونه لاک پشت دریایی را که در آب های ایالات متحده زندگی می کنند، به عنوان در خطر انقراض یا تهدید فهرست کرد و «گرفتن» آنها را در داخل ایالات متحده، در دریای سرزمینی و دریاهای آزاد آن ممنوع کرد.(Take به معنای آزار و اذیت، شکار، دستگیری، کشتن یا تلاش برای انجام هر یک از این موارد است.)

بر اساس این قانون، ایالات متحده ملزم می کند که تراول های میگوی ایالات متحده هنگام ماهیگیری در مناطقی که احتمال برخورد با لاک پشت های دریایی وجود دارد، از دستگاه های حذف لاک پشت (TED) در تورهای خود استفاده کنند.

بخش 609 قانون عمومی ایالات متحده 101102، مصوب 1989، به واردات می پردازد. علاوه بر موارد دیگر، میگوهای برداشت شده با فناوری که ممکن است بر لاک پشت های دریایی خاصی تأثیر منفی بگذارد، نمی توانند به ایالات متحده وارد شوند، مگر اینکه کشور برداشت دارای مجوز برنامه نظارتی و نرخ مصرف تصادفی مشابه با ایالات متحده باشد.، یا اینکه محیط ماهیگیری خاص کشور برداشت کننده خطری برای لاک پشت های دریایی ایجاد نمی کند.

در عمل، کشورهایی که هر یک از پنج گونه لاک پشت دریایی را در صلاحیت خود داشتند و میگو را با وسایل مکانیکی برداشت می کردند، در صورتی که می خواستند برای صادرات محصولات میگو به آمریکا گواهینامه دریافت کنند، مجبور بودند الزاماتی را به ماهیگیران خود تحمیل کنند که با ماهیگیران آمریکایی قابل مقایسه باشد. ایالات متحده آمریکا. اساساً این به معنای استفاده از TED در همه زمان ها بود.

بسیاری اهمیت حکم هیئت استیناف در مورد این پرونده را نادیده گرفته اند.

هیئت استیناف در گزارش خود تصریح کرد که بر اساس قوانین سازمان تجارت جهانی، کشورها حق دارند برای حفاظت از محیط زیست (به ویژه حیات و سلامت انسان، حیوان یا گیاه) و گونه های در معرض خطر و منابع تمام شدنی اقدام تجاری انجام دهند. WTO مجبور نیست این حق را به آنها «اجازه دهد».

همچنین گفت که اقدامات برای محافظت از لاک پشت های دریایی بر اساس ماده 20 گات (یعنی XX) که به استثنائات مختلف قوانین تجارت WTO می پردازد، به شرط رعایت معیارهای خاصی مانند عدم تبعیض، مشروع خواهد بود.

ایالات متحده این پرونده را باخت، نه به این دلیل که به دنبال حفاظت از محیط زیست بود، بلکه به این دلیل که بین اعضای سازمان تجارت جهانی تبعیض قائل شد. به کشورهای نیمکره غربی عمدتا در دریای کارائیب کمک های فنی و مالی و دوره های انتقال طولانی تری برای ماهیگیرانشان ارائه کرد تا شروع به استفاده از دستگاه های حذف لاک پشت کنند.

با این حال، چهار کشور آسیایی (هند، مالزی، پاکستان و تایلند) که شکایت خود را به سازمان تجارت جهانی تسلیم کردند، مزایای مشابهی نداشت.

این حکم همچنین می گوید که هیئت های سازمان تجارت جهانی ممکن است امیکوس بریف ها (تسلیمات دوستان دادگاه) را از NGOها یا سایر طرف های ذینفع بپذیرند.

هیئت در نظر گرفت که ممنوعیت اعمال شده توسط ایالات متحده با ماده XI گات (که استفاده از ممنوعیت ها یا محدودیت های واردات را محدود می کند) مغایرت دارد و نمی تواند بر اساس ماده XX گات (که به استثناهای کلی قوانین، از جمله برای موارد خاص مربوط می شود) توجیه شود. دلایل زیست محیطی).

پس از درخواست تجدیدنظر، هیئت استیناف دریافت که اقدام مورد نظر واجد شرایط توجیه موقتی طبق ماده XX (g) است، اما نتوانست الزامات چاپو (بند مقدماتی) ماده XX را برآورده کند (که مشخص می کند چه زمانی استثناهای کلی می توانند امکان پذیر باشند. استناد شود).

بنابراین هیئت استیناف به این نتیجه رسید که اقدام ایالات متحده بر اساس ماده XX گات (به بیان دقیق، GATT 1994، یعنی نسخه فعلی موافقتنامه عمومی تعرفه ها و تجارت که توسط توافقنامه دور اروگوئه 1994 اصلاح شده است) توجیه نشده است.

به درخواست مالزی ، هیئت اصلی در این مورد اقدامات انجام شده توسط ایالات متحده را برای رعایت توصیه ها و احکام نهاد حل و فصل اختلاف در نظر گرفته است. گزارش پانل برای این مراجعه توسط مالزی تجدید نظر شد. بدنه استیناف یافته های پانل را تأیید کرد که اکنون اندازه گیری ایالات متحده به روشی اعمال شده است که الزامات ماده XX GATT 1994 را برآورده می کند.

ایالات متحده � میگو: مرحله اجرای (ماده 21. 5)

آنچه بدن استیناف گفت:

185برای رسیدن به این نتیجه گیری ، ما می خواهیم آنچه را که در این تجدید نظر تصمیم نگرفته ایم ، تأکید کنیم. ما تصمیم نگرفته ایم که حفاظت و حفظ محیط زیست برای اعضای WTO اهمیت ندارد. واضح است ، این است. ما تصمیم نگرفته ایم که ملل حاکم که عضو WTO هستند ، نمی توانند اقدامات موثری برای محافظت از گونه های در معرض خطر مانند لاک پشت های دریایی اتخاذ کنند. واضح است که آنها می توانند و باید. و ما تصمیم نگرفته ایم كه كشورهای حاكم نباید به صورت دو طرفه ، به صورت مفصل یا چند جانبه ، چه در WTO و چه در سایر موارد بین المللی ، برای محافظت از گونه های در معرض خطر و یا در غیر این صورت از محیط زیست عمل كنند. واضح است که آنها باید و انجام دهند.

186آنچه ما در این درخواست تجدید نظر تصمیم گرفتیم ، این است: اگرچه اندازه گیری ایالات متحده در این تجدید نظر در خدمت یک هدف محیطی است که به عنوان مشروع در بند (g) ماده XX GATT 1994 شناخته شده است ، این اقدامات اعمال شده است. توسط ایالات متحده به روشی که تبعیض خودسرانه و غیر قابل توجیه بین اعضای WTO را تشکیل می دهد ، برخلاف الزامات چاپو ماده XX. به تمام دلایل خاص مندرج در این گزارش ، این اقدام واجد شرایط معافیت نیست که ماده XX GATT 1994 به اقداماتی که در خدمت برخی از اهداف محیطی شناخته شده و قانونی است ، اما در عین حال در یک مورد استفاده نمی شود. شیوه ای که وسیله ای برای تبعیض خودسرانه یا غیرقابل توجیه بین کشورهایی است که در آن شرایط مشابه غالب است یا محدودیت پنهان در تجارت بین المللی. همانطور که در بنزین ایالات متحده تأکید کردیم [تصویب شده در 20 مه 1996 ، WT/DS2/AB/R ، ص. 30] ، اعضای WTO آزاد هستند كه سیاست های خود را با هدف محافظت از محیط زیست اتخاذ كنند تا زمانی كه با این كار ، آنها تعهدات خود را انجام دهند و به حقوق سایر اعضای تحت توافق نامه تجارت جهانی احترام بگذارند.